Miłość przetrwa wszystko cz.2

Cześć! Wstawiam wam drugą część mojego opowiadanka. Jutro notka może pojawić się późno lub wcale bo nie jest jeszcze dokończona a jadę do kuzynki na nockę. Miłego czytania :)


Cz.2

-Ala nie chcę się spieszyć, ale również nie chcę Cię znowu stracić. Zamieszkaj ze mną.
- No ale, twoja mama.
- Mamą się nie przejmuj znajdziemy jej coś małego. To co?
- Oczywiście , że z tobą zamieszkam.
Maks wstał i poprosił Alicję do tańca. Ona się zgodziła. Wtuliła się w niego. Co chwilę mówili sobie czułe słowa i co chwilę dochodziło do pocałunku. Zbliżała się 11 w nocy:
- Maks zawieź mnie do domu jutro trzeba wstać do pracy.
- Niczym się nie przejmuj. A teraz pojedziesz do mnie.
- Maks.
- Zrobiłem nam jutro wolne.
- Aha i ja o niczym nie wiem.
- Dobra chodź jedziemy.
Ala i Maks dotarli do mieszkania Maksa.  Gdy weszli do domu, Maks oparł Alicję o ścianę i zaczął ją całować:
- Maks twoja mama.
- Śpi. Nic nie usłyszy. – i w tym momencie rozpiął Alicji zamek od sukienki. Alicja oplotła go nogami i ruszyli do sypialni. Ta noc należała do nich. Było około 9 nad ranem:
- Maks nie idziesz do pracy?- zapytała mama Maksa , jednak nie usłyszała odpowiedzi. Postanowiła wejść do pokoju. Widok, który zobaczyła bardzo ją ucieszył. Ala i Maks spali do siebie przytuleni. Postanowiła , że zostawi ich samych i wyjdzie do miasta. Obudził ich telefon Alicji:
- Kto to? – zapytał Maks.
- Sylwia.
- No hej.
- Cześć , a ty to się do pracy nie wybierasz?
- Nie- Maks zaczął całować Alicję- Maks przestań.
- Jezu… Wy to jesteście. Dobra. Cześć.
- Pa. Czy ty nie dasz mi w spokoju porozmawiać?
- Nie.
- Maks przestań.- Alicja wstała z łóżka, a Maks rzucił w nią poduszką.
- Ale ty jesteś nawet nie dasz mi się tobą nacieszyć.- Ala odrzuciła poduszkę.
Zaczęła się bitwa. Piórka od poduszek latały wszędzie. Gdy nagle usłyszeli przekręcanie zamka .Maks wyszedł z pokoju po śniadanie , a Ala została.
- Cześć synku.
- O ,hej mamo.
- No jak tam?
- Z czym?
- Raczej z kim?
- Wiedziałaś?
- Byłam u ciebie rano i zobaczyłam jak śpicie, więc postanowiłam wam nie przeszkadzać. A teraz już leć z tym śniadaniem do Ali.
Maks wrócił roześmiany do pokoju.
- Co?- zapytała Ala.
- Mama wiedziała , że tu jesteś.
- Skąd?
- Była tu rano i zobaczyła jak śpimy.
- Aha- Alicja zaczęła się śmiać.
- A teraz zapraszam panią na śniadanie.
- Z przyjemnością – zjedli śniadanie i na nowo cieszyli się sobą.

Miłość przetrwa wszystko cz.1

Cześć. Wstawiam wam pierwszą część mojego opowiadania. Nie wiem ile będzie miało części ponieważ jestem w trakcie pisania trzeciej. Życzę miłego czytania.


Cz 1
- No powiedz to.
- Ty pierwsza.
- Ty.
- Przecież wiesz.
- Wiem.
- Kocham Cię. Bardzo. Nie chcę , żebyś wyjeżdżała do Stanów.
- To wyślemy Ordę.
- Chce , żebyś znowu znowu była.
- Zawsze byłam.
Po tych słowach przyciągnął ją do siebie:
- Wybaczysz mi?
- Już dawno wybaczyłam.- Ala się uśmiechnęła, a Maks musnął jej usta:
- Kocham Cię- powiedział jeszcze raz.
- Ja Ciebie też.
Nagle zza zakrętu wpadła Sylwia:
- A wy co? Już? Pogodziliście się? Tak? Jednak cud narodzin robi swoje.
- Sylwia!- powiedziała Ala , a  Maks się tylko uśmiechnął.
- No co? Głośno myślę. Chodźcie do pracy. Już!Już!
Gdy po paru godzinach Ala skończyła dyżur i poszła do szatni zobaczyła tam czekającego Maksa:
- Co by Pani doktor powiedziała na kolację?
- Z jakiej to okazji Panie doktorze?
- To już nie można zaprosić swojej dziewczyny na kolację?Czekam o 20 pod twoim domem.- i pocałował ją w polik na pożegnanie, a Ala tylko się uśmiechnęła.
Alicja o 19 postanowiła się naszykować. Kompletnie nie wiedziała co ma na siebie włożyć. W końcu się zdecydowała. Założyła czerwoną sukienkę na szerokich ramionach do połowy ud. Do tego czarne szpilki i zrobiła sobie delikatny makijaż. Maks założył szary garnitur a pod to białą koszulę.Gdy Alicja skończyła się szykować , w tym momencie do drzwi zadzwonił Maks. Stał za bukietem czerwonych róż:
- Czy mieszka tu może Alicja Szymańska? Mam dla niej przesyłkę.
- Nie znam nikogo takiego. - Alicja się uśmiechnęła i zarzuciła ręce na Maks szyję, a Maks zaczął ją namiętnie całować.
- A kolacja?- wyszeptała Ala między pocałunkami?
- Zapomniałem. Przy tobie o wszystkim zapominam.
Gdy już siedzieli przy stoliku w restauracji. Rozmawiając i ciesząc się swoim  towarzystwem. Maks zadał pytanie Alicji:
- Ala....

Trochę inne zakończenie II sezonu cz.2

Cześć.Publikuje wam drugą ( i ostatnią ) może jutro pojawi się jakieś opowiadanie ale nie jestem pewna w 100%.Trochę krótkie ale mam nadzieję , że wam się spodoba. Miłego czytania.

Cz2

Tymczasem Alicja była już 50 kilometrów za Toruniem. Mas wsiadł do samochodu jak opętany. Nacisnął pedał i jak najszybciej odjechał ze szpitala. Podczas gdy Alicja jechała zatrzymała się w restauracji na śniadanie. Gdy jadła Maks ją wyprzedził i szybciej dotarł na lotnisko. Podszedł do kasy:
- Dzień dobry czy kupowała tu może już bilet Alicja Szymańska?
- Nie, nie było tu nikogo takiego.
- Wie Pani co , bo ma sprawę………
Po godzinie Alicja dotarła na lotnisko. Gdy weszła na tablicach informacyjnych o której i dokąd odlatuje samolot. Widniały napisy: „ I ♥ Alicja”. Ala była w szoku. Na ścianach widniały czerwone róże. Nagle z tłumu wyłonił się Maks. Podbiegł do Alicji:
- Co ci głuptasie przyszło do głowy? Że ja i Olga? Przecież to ciebie kocham najbardziej na całym świecie. Kocham Cię. Strasznie Cię kocham. Nie chcę , żebyś wyjeżdżała do Stanów. Jeżeli ty wyjedziesz to ja też. Ala powiedz coś.
- Kocham Cię ty mój buraku.
Ich usta złączyły się w namiętnym pocałunku. Wszyscy zaczęli bić brawa. Alicja i Mas tylko się uśmiechnęli. Wszyscy wrócili do pracy a pasażerowie udali się do samolotów.  Nagle Maks padł na kolana i podciągnął Ali bluzkę, żeby zobaczyć bliznę.
- Jak tam mój motylek?
- Maks przestań.- uśmiechnęła się- Tu są ludzie.
- No i co mnie obchodzą – zaczął całować Alicji bliznę.
- Maks , wstań.
-Skoro wolisz tak.- wstał i zaczął ją całować. Alicja tylko się uśmiechnęła bo wiedziała , że tak nic innego nie zrobi.

Trochę inne zakończenie II sezonu cz 1

Cześć. Znalazłam dzisiaj chwilkę na napisanie opowiadanka. Jest ona dwu częściowe. W weekend może znajdę czas na napisanie czegoś dłuższego. Na razie jest krótkie i nie dopracowane. Miłego czytanka C:

Cz 1

Po tym jak Alicja spotkała się z Maksem po raz pierwszy od jego powrotu nie wiedziała co ma zrobić. Jechać na szkolenie czy zostać w Polsce. Postanowiła wyjechać i nie robić mu problemu przecież on mieszka z Olgą. Napisała wizę i za dwa dni miała wyjechać .Maks o niczym nie wiedział. Ala była już spakowana. Pojechała do Leona się pożegnać.
- Ala!- przywitał ją radośnie- A co ty tutaj robisz?
- Przyjechałam się pożegnać.
- Jednak wyjeżdżasz?
- Tak. Ale nie przejmuj się to tylko pół roku.
- Tak. Ale. Ale..
- Ale? Jest Beata?
- Tak u siebie.
- Cześć siostra.
- Cześć. A co ty tutaj robisz?
-Przyjechałam się pożegnać.
- Wylatujesz? Ale rozmawiałaś z nim chociaż?
- Z kim? Z Maksem? Tak rozmawiałam i podziękował mi za uratowanie i , że ma nadzieję, że mu kiedyś wybaczę.
- Dupek.
- Co?
- No dupek wyjechał beż słowa a teraz tylko „ Przepraszam i dziękuje”.
- A tak po za tym nie chce mu przeszkadzać. Jest tu podobno Olga przyjechała z nim.
- Jeszcze większy dupek.
- Dobra my tu gadu-gadu a ja już muszę się zbierać o 11 mam samolot.
- Szkoda. Trzymaj się siostra.
- Ty też. I ja wrócę masz kogoś sobie znaleźć.- zaśmiała się.
Alicja pożegnała się z Beatą i Leonem.
Następnego dnia Ala i Sylwia pożegnały się. I Ala odjechała. W szpitalu panowało zamieszanie  był karambol autobusowy z dziećmi. Na SOR wpadł Maks mówiąc do Beaty:
- Gdzie jest Alicja? Potrzebujemy chirurga naczyniowego.
- Nie ma jej.
- Gdzie jest?
- Wyjechała.
- Gdzie?
- To ty nic nie wiesz. Alicja wyjechała na pół roku na staż do Stanów.
- Gdzie?
- Do Stanów. A co cię ona tak obchodzi przecież mieszkasz teraz  z Olgą.
- Z kim? Nie mieszka tu Olga. Wróciłem z moją mamą.
- O cholera! Maks jedź do Alicji ona cię kocha. Jest 8 dopiero o 11 ma samolot zdążysz.
- Dobra. Cześć
- Pa. Uważaj na siebie.

Nie trać nigdy nadziei cz.7

Witam! Dzisiaj dodaję ostatnią część opowiadanka. Nie wiem czy jutro coś dodam, bo chyba nie będę miała czasu, i w ogóle to nie mam kolejnego opowiadania napisanego. Także nie wiem kiedy dodam jakieś opowiadanie. Może dzisiaj znajdę trochę czasu i coś napiszę :) A jutro o 00:20 " Lekarze" na tvn.  Szkoda tylko, że na 8:00 do szkoły :(

***
Maks nie wiedział o co chodzi. Poszedł do lekarskiego gdzie siedziała właśnie Olga.
- Cześć kochanie. – powiedziała.
- Co tu się do cholery dzieje?
- O co c chodzi?
- Wszyscy w jednej sekundzie mnie znienawidzili. Co ty zrobiłaś?
- Aaaa,  o to chodzi. Po prostu są zazdrośni.
- O co mają być zazdrośni?
- Zapomniałam Ci powiedzieć. Zostaniesz ojcem.
- Kim?
- No ojcem. Jestem w ciąży.
- Co?! Kiedy przecież ze sobą nie spaliśmy.
- Już zapomniałeś?
- Co ty sobie znowu wymyśliłaś? Jeżeli będę miał dziecko to tylko i wyłącznie z Alicją. Rozumiesz? Z Alicją.
Maks wyszedł z pokoju. A Olga uśmiechnęła się tajemniczo. Nagle Maks na kogoś wpadł. To była ona. Alicja.
- Przepraszam.
Alicja chciała iść dalej jednak Maks ją zatrzymał.
- Posłuchaj  mnie Olga nie jest w żadnej ciąży. Rozumiesz? Ona to sobie wszystko ubzdurała. Pójdę z nią na USG i wszystko się wyjaśni. Hm?
- Nie chcę twoich wyjaś..- Maks nie dał jej dokończyć tylko ją pocałował. Ona oddała pocałunek, choć była na niego zła. Maks poszedł na USG chociaż wiedział , że nie ma sensu. Wiedział , że Olga to sobie wszystko wymyśliła albo jest w ciąży , ale nie z nim. Piotr nie stwierdził  ciąży powiedział , że poranne omdlenia są spowodowane zatruciem. Maks pobiegł do Alicji.
- Widzisz miałem , rację Olga nie jest w żadnej ciąży. Wszystko sobie ubzdurała, żebym był z nią. Kocham Cię. Strasznie Cię kocham.
- Kocham Cię.
Ich usta złączyły się w namiętnym pocałunku. Teraz wiedzieli , że już nic im nie stanie w drodze do szczęścia.
EPILOG
     Alicja i Maks pół roku po całym zdarzeniu wzięli ślub. Olga wyjechała za granicę. Państwo Kellerowie doczekali się bliźniaków. Beata doczekała się córki z nowym ortopedą Jaśkiem. Sylwia i Orda znów się zeszli. Krzysztof związał się Elżbietą. Tylko Leoś został samotny. Jednak nic nie było mu do szczęścia więcej potrzebne.

KONIEC 

Nie trać nigdy nadziei cz.6

Cześć. Dzisiaj dodaję przed ostatnią część mojego opowiadanka. Nie wiem czy ktoś to w ogóle czyta, bo nie ma komentarzy, ale w statystykach przybywa coraz więcej wyświetleń. Cieszę się , że ktoś odwiedza ten blog :). Miłego czytania.

***
Że… nadal cię Kocham. To znaczy nigdy nie przestałem.
.Tak samo jak po skoku ze spadochronem wyznali sobie uczucia. Alicja odpowiedziała mu to samo. Przybliżyli się do siebie i zaczęli się całować. Najpierw nieśmiało jakby bali się jak zareaguje na to duga osoba. Później coraz śmielej. Po chwili leżeli koło siebie na szpitalnym łóżku i wspominali co wydarzyło się w ich życiu przez ostatnie siedem miesięcy. Wszystko wskazywało by na to , że będą już szczęśliwi. Jednak los szykował dla nich jeszcze wiele przeszkód.
***
Maks wyszedł ze szpitala. Alicja zamieszkała u niego. Pewnego wieczoru Alicja miała dyżur. Siedziała przy biurku uzupełniając jakieś dokumenty. Gdy nagle do lekarskiego wpadła Olga. Była zadowolona i wyglądała na szczęśliwą.
- Co ty taka wesoła?- zapytała Alicja.
- Jestem w ciąży.
- No to moje gratulacje. A kto jest tym szczęśliwym ojcem? Jeśli mogę spytać?
- No jak kto to? No Maks.
Alicji świat przewrócił się do góry nogami. Przecież mężczyzna z którym jest szczęśliwa okazuje się , że niedługo zostanie ojcem.
- Nie, nie, nie poczekaj ty sobie ze mnie żartujesz? To jakieś nieporozumienie.
- A to Maksiu. O niczym Ci nie powiedział?
- A o czym miał mówić?
- Obiecał mi w Somalii , że jak zostawię męża będziemy szczęśliwi. Że chce mieć ze mną dziecko. Ostatnio nawet się ze mną przespał. I to wtedy zaszłam w ciąże.
Do Alicji nadal to nie docierało. Chciała jak najszybciej wyjaśnić to nieporozumienie. W jednej chwili znienawidziła Olgę. Chciała iść do Maksa i wszystko mu powiedzieć . Lecz wiedziała , ma dyżur i tak szybko stąd nie wyjdzie. Ze szpitala wyszła dopiero o 9 rano. Miała wszystkiego dosyć. Nie miała siły na kłótnie. Postanowiła iść do Sylwii i tam się zatrzymać.
-Alicja co ty tutaj robisz?
- Mogę się u ciebie zatrzymać?
- Nie pytaj się przecież to jest też twój dom.
- A co się właściwie takiego stało?
- Opowiem ci później, ale nie teraz. Jestem zmęczona. Idę spać.
Sylwia szła do pracy dopiero na 16.
Alicja obudziła się opowiedziała o wszystkim Sylwii, która była w wielkim szoku.
***
Maks był w pracy nie spotkał się z Alicją od wczoraj wieczora a była już 19. Martwił się o nią.
- Sylwia!- jednak ona nie zwracała na niego uwagi- Sylwia! Zaczekaj! Stój! Widziałaś Alicję?! Jest u ciebie?
- Zajmij się lepiej swoją Olga i dzieckiem.
- Co?!
Ciąg dalszy nastąpi…

Nie trać nigdy nadziei cz.5

Cześć. U was też się zbiera na burzę? U mnie tak. Poniżej publikuje wam kolejną część moje opowiadanka.

***
Następnego dnia Alicja i Beata wzięły sobie wolne. Gdy Leon wyszedł do pracy postanowiły pójść na miasto. Udały się do kawiarni. Wtedy Beata spytała Alicję:
- Ej ,co jest?
- A nic.
- No przecież widzę.
- No bo chodzi o to , że jak bym Maksowi nie oddała pierścionka to nie wyjechałby do tej Somalii  i nie leżałby teraz w śpiączce.
- Ala , nie możesz o to wszystko obwiniać siebie. Przecież to nie jest twoja wina. Zrobiłaś tak jak uważałaś.
- Tak, ale to nie można tak postawić człowieka w takiej sytuacji , że albo ja albo jego ojciec.
- Po pierwsze musisz z nim porozmawiać. Przecież my wszyscy znamy prawdę co się wydarzyło tamtego wieczoru. Najważniejsze jest to , że Krystyna się przyzna..- W tym momencie zadzwonił telefon Ali.
- Leon.
- Słuchaj córcia Maks się obudził.
- Zaraz będę. Pa
-Pa.
- Co jest? – spytała Beata.
- Maks. Obudził się.
- No to nie ma na co czekać.
Dziewczyny dotarły do szpitala. Koło sali Maksa panowało duże zamieszanie. Alicja popatrzyła przez szybę Maks ją zauważył. Patrzyli się sobie w oczy gdy nagle Alicję ktoś niechcący szturchnął.
- Przepraszam – powiedział jakiś lekarz.
Alicja postanowiła odwiedzić Maksa jutro gdy będzie tu trochę spokojniej.
***
Następnego dnia Maks cały czas patrzył w szybę gdzie ją ujrzał. Oczekiwał jej cały dzień. Dopiero pod wieczór znalazła czas. Stanęła w drzwiach. Zobaczyła , że ma zamknięte oczy. Gdy postanowiła iść usłyszała zachrypnięty głos:
- Nie śpię.
- Cześć
- Cześć
- Jak się czujesz?
- Dobrze. Alicja posłuchaj była u mnie dzisiaj moja mama opowiedziała mi wszystko. Znam całą prawdę. Nie chcę , żebyś mi od razu wybaczyła. To co zrobiłem było nie wyba..
- Maks, przestań. Było minęło to ja nie mogłam cię postawić przed takim ultimatum.
- Chciałbym , żebyś wiedziała że.. że …
Ciąg dalszy nastąpi…

 A to tak na pocieszenie :)